Download violence.jpgHalima is xe9xe9n van de x93gelukkigenx94..het lukte haar te ontkomen aanhaar gewelddadige man. Een verbrijzeld jukbeen was de laatste klap, de familievan de man stond er bij en keek er naar. Wat rest zijn de vele littekens vaneerdere mishandelingen en een somber leven, ver verborgen voor de eerwraak diehaar te wachten staat want haar man en zijn broers hebben gezworen haar tevinden.

Anderen waren zo zwaar getraumatiseerd door de mishandelingen vanhun mannen, het afschuwelijke leven dat ze gedwongen werden te leven dat zezelfmoord pleegden om aan de gruwelijke ellende te ontkomen. De 16-jarigeGulsum overgoot zichzelf met olie en stak zichzelf aan na weer het zoveelstepak slaag, de trieste voorbeelden zijn er maar teveel.

Vijf jaar na de val van de Taliban is het aantal zelfmoordenonder vrouwen zo ontrustend toegenomen dat er een conferentie is gehouden inKaboel maar of dit zin heeft? De vrouwen die in staat zouden moeten zijn om tehelpen, diegenen die plaats hebben genomen in het Afghaanse parlement wordenregelmatig met de dood bedreigd, met waterflessen bekogeld wanneer ze hetonderwerp ter sprake brengen en uitgescholden.

De meeste mannen die nu de macht hebben, hebben dezelfdemisselijkmakende houding als de Taliban, niets is er veranderd.

Nog slechts een paar dagen voordat een lading vers Hollands vlees wordt ingescheept voor Afghanistan. Een land waarin de meeste mensen zich niet eens meer een tijd zonder oorlog kunnen herinneren. Het land waar het recht van de sterkste geldt, en dat zijn meestal, zo niet altijd, de mannen..ook in hun sportbeoefening komt dat tot uiting en xe9xe9n van de favoriete bezigheden daar zijn hondengevechten. Zo door wat sites op het internet bladerend kwam ik een reportage tegen over dit tijdsverdrijf en ik wilde de foto’s helemaal niet zien, bloedende honden en smerige taferelen verwachtend. Al lezend durfde ik het toch..wat blijkt, de Afghanen laten de honden niet met elkaar vechten tot de dood er op volgt, ze doen er alles aan om de dieren ongeschonden uit de strijd te laten komen en dat gaat ze blijkbaar goed af want van alle foto’s was er niet xe9xe9n waar ook maar een spatje bloed op te zien was. De dieren zijn niet doorgefokt, de oren worden wel gecoupeerd wanneer ze jong zijn omdat deze een aardig doelwit vormen maar zodra een hond een schram vertoont wordt het gevecht afgebroken. Het gaat er om dat de zwakste hond zich overgeeft, op zijn rug draait en zo te kennen geeft de mindere te zijn. Een milde vorm van hondengevechten dus maar toch kan ik het niet laten deze manier van doen door te trekken naar de manier waarop vrouwen behandeld worden..het blijft machtsvertoon van die mannen, doorgevoerd in het gedrag van de honden.

Samia woont in Afghanistan, in de Noordelijke provincie Baghlan en is -slechts- zeven jaar oud nu. Dat zou je op de foto’s er niet aan af zien maar Samia heeft al een heel leven achter de rug. Samia is een van de tienduizenden meisjes die in dit land het slachtoffer worden van de door de mannen zo zorgvuldig gekoesterde machocultuur, gevoed door de fundamentalisten. Een cultuur waar de verdorvenheden van de mannen gerechtvaardigd worden door ze af te kopen met nog meer verdorvenheden.

Zo’n twee jaar geleden verkrachtte de vader van Samia een tienjarig meisje. Ja, gearresteerd werd papa wel maar erg lang heeft hij niet vastgezeten. Om de vervelende kwestie “recht te zetten” werd hem gevraagd zijn dochter te geven om te huwen met de broer van het verkrachtte meisje. Papa hoefde hier niet zo lang over na te denken en betaalde zijn “boete” met zijn, destijds vijfjarige, dochter, geheel in lijn met de daar geldende gebruiken.

Samia wordt uitgehuwelijkt en komt in het huis van de familie van haar kersverse echtgenoot terecht Geen wittebroodsweken voor dit kleine meisje, ze wordt gezien als een slaaf en heeft twee jaar lang de meest gruwelijke en vernederende martelingen moeten ondergaan. Dagelijks tot puin geslagen, opgesloten in een donkere kelder, gebrandmerkt met metalen voorwerpen en aan haar haren rond gesleept. In de ijskoude winter werden haar kleren haar afgenomen en moest ze uren buiten in de vrieskou staan, het lijstje van wat dit meisje is aangedaan is lang, hxe9xe9l lang..

Uiteindelijk won het gezonde verstand bij enkelen in het dorp het dan toch en werd besloten het meisje te bevrijden van haar verschrikkelijke bestaan. De deur van het huis werd geforceerd en Samia is in februari 2006 bevrijd en overgedragen aan de veiligheidsdienst. De “echtgenoot” van het meisje nam, samen met zijn vader, de benen en konden blijkbaar niet worden gearresteerd door de dorpelingen.

Wat er met het verkrachtte tienjarige meisje is gebeurd verteld het verhaal niet, misschien van de aardbodem verdwenen om de eer van haar familie te redden? In dit land zijn nog steeds talloze meisjes en vrouwen dagelijks het slachtoffer van onmenselijke gebruiken en huiselijk geweld. De walgelijke tradities en gebruiken worden in ere gehouden zonder dat er enige steun is vanuit de wetgeving of maatschappij. Sterker nog, de lokale krijgsheren die door de Amerikanen na de Taliban in het zadel geholpen zijn hebben de macht in handen. De krijgsheren ondersteunen deze praktijken, vinden dit soort dingen de normaalste zaak van de wereld en het ziet er niet naar uit dat er enige verbetering voor de vrouwen zal optreden in deze gebieden.

Gulbar, Afghanistan, liep in november 2005 weg van de man waarmee ze moest trouwen na drie jaar van zware mishandeling en ellende…hij volgde haar naar haar moeder waar ze zich schuilhield en stak haar in brand. En is hij gearresteerd? Nee, hij loopt nog vrolijk rond en zal waarschijnlijk alweer op zoek zijn naar een nieuw slachtoffer om aan hem te onderwerpen. Misschien ook een taak voor de vredesmacht die op het punt van vertrekken staat? Niet alleen waterputten slaan maar echt vrijheid brengen en de daders van zulke gruwelen aanpakken…maar daar zullen ze zich wel weer niet mee mogen bemoeien..

Datum publicatie: 09-12-2005
Bron: De Banier
Auteur: Menno de Bruyne

Ik zou het bijna vergeten, maar het zou een onvergeeflijke omissie zijn in deze achtenswaardige kolommen. Hebt u ook gelezen dat de Harrixebt Free-zerring dit jaar is uitgereikt aan de dames van het Clara Wichmannfonds?

De wat?

De Ha-rri-xebt-Free-zer-ring. Dat is de prijs die het feministische weekblad Opzij uitreikt aan personen die zich erg verdienstelijk hebben gemaakt voor de emancipatie van de vrouw. Feministische inteelt dus. Vorige week donderdag was het ‘feestje’ waarbij de ene feministe de andere stroop om de mond smeerde. Ik zou het niet geweten hebben als onze secretaresse er niet voor was uitgenodigd. Ze bedankte stichtelijk voor de ‘eer’, en liet dat in een brief op poten weten ook. Bovendien gaf ze me de volgende suggestie: “Mocht een journalist vragen naar de reactie van de SGP, dan mag je namens mij wel zeggen: ‘Al draagt een aap een gouden ring,….’”

Nou ja, de rest begrijpt u wel. Ik zou graag het vervolg ook nog hebben willen vermelden, maar ik zit aan m’n aantal woorden.

En bij de SGP hebben ze totaal geen last van inteelt….

De reis van mijn leven begint thuis,eindigt op de begraafplaats.Mijn leven breng ik door als een lijk,gedragen op de schoudersvan mijn vader en broer, man en zoon,Gedompeld in geloof, gehuld in gewoontes,en begraven in een graf van onwetendheid.